[ غ ] غروب ( 1331 ) جعفر درويشيان ، كه در شعر تخلّص « غروب » را برگزيده است ، در سال 1331 هجرى شمسى در كرمانشاه از مادر زاد . تحصيلات ابتدايى را به پاى برد و دورهء متوسّطه را نيز تا حدود ديپلم به انجام رسانيد ، ازآن‌پس به شغل آزاد روى آورد و هم‌اكنون در كارهاى فنّى و ميكانيكى به كار اشتغال دارد و از اين رهگذر معيشت خود را تأمين مىكند . درويشيان از سال 1348 به شعر و شاعرى پرداخت . در آغاز در قالب كلاسيك شعر مىسرود ، آن‌گاه به شعر نو گرايش يافت و علاقه‌مند شد و در زمرهء نوپردازان درآمد و به آثار شاعرانى چون احمد شاملو و مهدى اخوان ثالث و فروغ فرّخزاد دلبستگى يافت ، امّا هيچ‌گاه قالب كلاسيك را رها نكرد . يد اللّه عاطفى ، شاعر توانا و گرانقدر كرمانشاهى كه اشعار او را برايم فرستاده است ، دربارهء غروب چنين مىگويد : « الحقّ و بدون تعصّب ، بايد درويشيان را از شاعران خوب معاصر محسوب داشت . او نيز مانند برادر جوانمرگ من ( اسد اللّه عاطفى ) شاعرى است كه در جوانى به پيرى رسيد و سخنانش از لونى ديگر است . شعر او عصارهء رنج‌ها و درد و داغ است ، تعابير و مضامينش نو و تازه و ويژهء خود اوست و با شعر و مضمون ديگر شاعران تفاوتى محسوس دارد . » اينك نمونه‌هايى از شعر كلاسيك و نو او :